آیت الله محمدتقی بهجت فومنی درباره اهمیت پیاده‌روی اربعین می‌گوید: «روایت دارد که امام زمان(عج) که ظهور فرمودند، به اهل عالم اینگونه پنج ندا می‌کنند: «اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین قَتَلُوهُ عَطشاناً، اَلا یا اَهلَ العالَم اِنَّ جَدِی الحُسَین سحقوه عدوانا»، امام زمان (عج) خودشان را به واسطه امام حسین(ع) به همه عالم معرفی می‌کنند، بنابراین در آن زمان باید همه مردم عالم، حسین(ع) را شناخته باشند، اما الان همه مردم عالم، حسین(ع) را نمی‌شناسند و این تقصیر ماست، چون ما برای سیدالشهدا(ع) طوری فریاد نزدیم که همه عالم صدای ما را بشنود، پیاده‌روی اربعین بهترین فرصت برای معرفی حسین(ع) به عالم است.»

 مرحوم آیت الله بهجت در یکی از کلاس‌های درس خارج فقه خود، خاطره ای از اربعین حسینی را نقل می‌کنند: «در اتومبیلی بودیم بین کربلا و نجف، یک جوانی هم همراه ما بود. دید عده‌ای دارند پیاده برایکربلا می آیند،کوچک بود، نمی‌دانست که اصل پیاده روی خودش فضیلت دارد و گفت، اگر این‌ها ندارند ماشین کرایه کنند، چرا خودشان را اذیت می‌کنند. در صورتی که نمی‌دانست اصل پیاده رفتن خودش فضیلت دارد، «أفضل الأعمال أحمزها»؛ برترین اعمال سخت ترین آنهاست، اینجاست قضیه امام مجتبی سلام الله علیه در مسیر مدینه به مکه تداعی می‌کند، که در روایت آمده است «یساق المحامل بین یدیه»؛ درحالی‌که محمل‌ها به همراهش بود، اما پیاده‌ به‌ سوی حج مشرف می‌شد.»

منابع:

درس خارج فقه، کتاب جهاد،

مرکز تنظیم و نشر آثار آیت‌الله بهجت قدس‌سره