جمعه،۱۸اسفند۱۳۹۶
کد: 165744
«یادی که در دلها هرگز نمی میرد یادشهیدان است»

جمعه های شهدایی احرار/ فرازی کوتاه از زندگی حماسی شهید شیرویه غریبی ازشهرستان تالش

 

۱۶ ساله ی شهید «شیرویه غریبی» سرانجام پس از سه بار حضور در مناطق جنگی٬ در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۶۶ در عملیات غرورآفرین نصر چهار در کنار سرداران و رزمندگان سرافراز گیلانی در منطقه‌ عملیاتی ماووت عراق شهد شیرین شهادت را نوشید

گروه ایثارو مقاومت پایگاه خبری تحلیلی احرارگیل در ادامه معرفی شهدای والامقام استان گیلان (جمعه های شهدایی احرار) این هفته نگاه دل شما همسفران را به فرازی کوتاه از زندگی حماسی شهید شیرویه غریبی ازشهرستان تالش جلب می نماید.

 شهید شیرویه غریبی در دوازدهم فروردین‌ماه سال ۱۳۵۰ در خانواده‌ای مؤمن و مذهبی در روستای بنوک از توابع شهرستان تالش دیده به جهان گشود.

وی دوران کودکی خود را در صفا و خرمی روستا سپری کرد و با فرارسیدن بهار علم و دانش در سال ۱۳۵۷ در مدرسه ابتدایی روستایش ثبت‌نام کرده و به فراگیری الفبای زندگی پرداخت.

در این سال شکوفه‌های انقلاب در زمستانی سرد به گل نشست و مردم ایران بااقتدار و به رهبری امام خمینی (ره) رژیم دو هزار و ۵۰۰ ساله شاهنشاهی را از پای درآوردند و اسلام در کشور ایران اسلامی درخشیدن گرفت.

 شهید غریبی در آن ایام که مشغول سپری کردن الفبای زندگی بود، به‌خوبی دریافت که برای پاسداری از انقلاب باید همیشه آگاه بود و در برابر ظلم و ظالم ایستادگی کرد.

 پس از پیروزی انقلاب و تشکیل تشکل‌های فرهنگی و مذهبی در کشور٬ شیرویه باوجود داشتن سن کم اما برخوردار از اندیشه‌ای عمیق٬ به عضویت بسیج درآمد و از همان ایام با شور وصف‌ناپذیری٬ پس از فراگیری درس و جهت همکاری لحظات ناب نوجوانی خود را در کنار دوستان بسیجی سپری می‌کرد.

 با شروع جنگ تحمیلی عراق علیه کشور نو پا و انقلابی ایران اسلامی، شهید غریب دانش‌آموز مقطع ابتدایی بود و در لابه‌لای کتاب‌های درسی‌اش با مفهوم جنگ و شهادت آشنا می‌شد.

او از همان دوران شور حضور در میدان نبرد را در سر می‌پرورانید و وی نوجوانی زحمتکش٬ قانع و جویای معرفت بود.

 وی با توجه به شرایط سخت زندگی در روستا٬ در کارهای کشاورزی به والدین و همسایگان یاری می‌رساند و در همان حال به آموختن علم و بارورتر کردن قوه شناخت خویش می‌پرداخت.

 شیرویه ادای فریضه نماز را به جماعت بیشتر ترجیح می‌داد و در بسیج و مسجد به فراگیری قرآن و احکام می‌پرداخت و او دانش‌آموزی مؤدب٬ باوقار و درس‌خوان بود.

 وی در روابط خود با دوستان و بزرگ‌ترها٬ رعایت ادب و احترام را می‌کرد و اخلاق نیک و حسنه او زبانزد خاص و عام بود و خانواده نیز از داشتن چنین فرزندی به خود می‌بالید.

یکی از خصوصیات بارز ایشان٬ داشتن لبخندی زیبا و ملیح بود که توجه دیگران را به سمتش معطوف می‌کرد و دوستان از داشتن چنین دوستی شادمان بودند.

 شعور دینی و سیاسی او بالابود و در مشکلات و سختی‌ها با دیگران مشورت می‌کرد و باگذشت چند سال از نبرد و دفاع رزمندگان اسلام٬ شهید شیرویه که به سن ۱۶ سالگی رسیده بود٬ تاب ماندن در شهر را از دست داد.

او پس با عشقی وافر به میهن و انقلاب اسلامی و دفاع از آرمان‌های بلند شهدا٬ لباس زیبای بسیجی را بر تن کرده و عاشقانه به سمت جبهه‌های حق علیه باطل گام برداشت و در سخنانش به دوستان و خانواده بارها گفته بود که بزرگ‌ترین آرزویم ٬ شهادت درراه حق است.

شهید شیرویه غریب سرانجام پس از سه بار حضور در مناطق جنگی٬ در تاریخ ۱۷ تیر ۱۳۶۶ در عملیات غرورآفرین نصر چهار در کنار سرداران و رزمندگان سرافراز گیلانی در منطقه‌ عملیاتی ماووت عراق شهد شیرین شهادت را نوشید و به آنچه که می‌خواست رسید و پیکر پاک و مطهرش٬ پس از تشییع باشکوه در زادگاهش به خاک سپرده شد.

نام *
پست الکترونیک *
وب سایت