دوشنبه،۳اردیبهشت۱۳۹۷
کد: 167952
به جرات مي‌توان ادعا کرد که...

افت شدید پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان

 

به جرات می‌توان ادعا کرد که، "دوران افول دولت دوم دکتر روحانی، بسیار سریعتر از حد تصور فرا رسیده است".

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی احرارگیل،به جرات می‌توان ادعا کرد که، “دوران افول دولت دوم دکتر روحانی، بسیار سریعتر از حد تصور فرا رسیده است”. البته دورنمای محتمل این «افول آنی» در زمان چینش اعضای کابینه دوازدهم، توسط بسیاری از تحلیلگران پیش بینی و با ادبیات انتقادی اعلام شد؛ ولی گوش شنوایی به انتقاد دلسوزان نبود. وضعیت سستی و فتوری که در دولت دوازدهم، با پوست و اسنخوان در پایتخت لمس می‌شود، شدیدتر از آن، استان‌ها را گرفتار کرده است. «بی عملی» در اکثر حوزه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی در هر دو سطح ملی و محلی مشهود است و با کمال تاسف، رفتار مردم در آشفته بازار ارز نشان داد که “افت سرمایه اجتماعی دامان دولت را هم گرفته است” و «ناامیدی و بی اعتمادی» در حوزه اقتصادی، عکس العمل هیستریک مردم را بیش از حد تناسب ضربه روانی موجب شده است.

ناهمگونی در دولت، به ناهمگونی شدیدتر در مدیریت استانها هم کشیده شده است و وزرا و استانداران بدون اجازه نمایندگان مجلس مدیرکل و فرمانداری را جابجا نمی کنند و حدود ثغور دولت در نوردیده شده است. عملا نارضایتی عمومی از عدم تحول و تغییرات کارآمد مدیریتی، شهروندان مسوولیت شناس و نخبگان را آشفته کرده است. نبود بودجه عمرانی و بدهی‌های دولت به پیمانکاران و بیکاری فزاینده که اصلا با آمارهای دولتی انطباق ندارد، چشم‌انداز خوبی از «امید آفرینی» را در حوزه اجتماعی نشان نمی دهد.
اخیراً نتایج نظرسنجی (مرکز افکار سنجی جهاد دانشگاهی) در خصوص گرایش مردم به جریانهای سیاسی منتشر شد که بسیار جای مداقه دارد. بر اساس این نظر سنجی، ۱۴٫۷ درصد به پرسش شوندگان به اصلاح‌طلبان و ۱۱٫۱درصد به اصولگرایان گرایش نشان داده اند (یعنی روی هم رفته ۲۵٫۸درصد) . بر این اساس بیش از ۷۴درصد مردم، نه اصولگرا و نه اصلاح‌طلب هستند.

این نظر سنجی، یک واقعیت مهمی را در خصوص افت پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان آشکار می‌سازد. در اکثر انتخابات گذشته، معمولا اصولگرایان پایگاه اجتماعی در حد ۱۱ تا ۱۵ درصد داشته اند و هر چه قدر، مشارکت سیاسی بالا رفته، این افزایش مشارکت به نفع اصلاح‌طلبان تمام شده است. حال با در نظر گرفتن این نتایج این نظر سنجی، کاملا معلوم می‌شود که در این افت پایگاه اجتماعی ؛ اصلاح‌طلبان بیش از اصولگرایان دچار خسارت سیاسی شده اند و ناکامی‌های دولت مستقر، به هزینه ی جریان اصلاحات گذاشته شده است، درحالی که اکثریت بدنه دولت، چه در سطح ملی و چه محلی، در اختیار اصولگرایان است و حداقل در حوزه ی اقتصادی تفاوت‌های مشخصی در سیاست‌های اقتصادی دولت با مشی جریان اصلاحات دیده می‌شود و در بحث توسعه سیاسی و شعارهای اصلاح‌طلبی هم، دولت سنگر به سنگر عقب نشینی کرده و علیرغم استفاده از سوخت اصلاح طلبی برای پیروزی در دو انتخابات ریاست جمهوری، در عمل سیاست‌های محافظه کارانه ای را در سطح سیاست داخلی از سوی دولتمردان تدبیر و امید در سطح ملی و محلی شاهد هستیم.

همین رویکرد محافظه کارانه و راستگرایانه، پایگاه اجتماعی دولت را از سبد رای اصلاح‌طلبان خالی ساخته است. اکنون اصلاح‌طلبان، نه تنها، نقش تعیین کننده ای در دولت ندارند، بلکه پایگاه اجتماعی خود را از نیز در حال از دست دادن هستند. اتفاقا این تحلیل که “استفاده از وجهه معاون اول اصلاح طلب دولت، برای مدیریت بحران اقتصادی و برگشت اعتماد عمومی به دولت هم، در صورت شکست سیاست‌های ارزی بانک مرکزی، به ضرر جریان اصلاحات تمام خواهد شد”، درست به نظر می‌رسد! مساله ی اصلی، اکنون تداوم راه اصلاحات در «یوم فرداست»! چگونه با بحران تنزل پایگاه اجتماعی مقابله و آن را مدیریت کرد؟ آیا همین روند را باید ادامه داد و در نهایت در دو انتخابات آتی به استقبال شکست رفت؟ و یا این که با توجه به داده‌های اجتماعی، در راهبردهای فعلی تجدید نظر کر؟

هدف این مقاله اصلا طرح تز عبور از روحانی نیست. دکتر روحانی به عنوان رئیس جمهوری توان مشخصی دارد و برای عمل به وعده هایش، با توجه به موانع مختلفی که ساخت خاص سیاسی نظام آن را به روسای جمهور اصلاح طلب، تعیین می‌کند ؛ نیاز به حمایت اجتماعی و سیاسی ِفعال دارد. جریان اصلاحات ظرفیت‌های بالایی از اثر گذاری را می‌تواند برای اصلاح دولت به کار بگیرد. مگر نه این که هدف این جریان، «اصلاح» است. باید از ابتدای ضرر برگشت و با استفاده از ظرفیت‌های سیاسی حداقلی در دولت، مجلس شورای اسلامی و بدنه اجتماعی و نهادهای مدنی، دولت دوازدهم و وزارتخانه‌های کم کار را برای تغییر و اصلاح سیاست‌های محکوم به شکست فعلی تحت فشار قرار داد و پیامد‌های این بی عملی را به آنها گوشزد نمود و الا اگر روند امور به همین سیاق ادامه پیدا کند ؛ کشتی دولت تدبیر و امید و جریان اصلاحات هر دو با هم غرق خواهند شد.

نام *
پست الکترونیک *
وب سایت