×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

اخبار ویژه

امروز : دوشنبه, ۱۶ تیر , ۱۳۹۹  .::.   برابر با : Monday, 6 July , 2020  .::.  اخبار منتشر شده : 7 خبر
جمعه های«شهدایی» احرار/ برگی از زندگی حماسی شهید«علی خلیلی مقدم»؛ شهرستان رودبار

گروه ایثارو مقاومت پایگاه خبری تحلیلی احرارگیل؛هرجمعه باشما باشهدائیم ؛جمعه های«شهدایی» احرار/ برگی از زندگی حماسی شهید«علی خلیلی مقدم»؛ شهرستان رودبار .

 شهید علی خلیلی مقدم فرزند نوروز علی در بیست و چهارم آذرماه ۱۳۴۷ در خانواده‌ای مذهبی در تهران دیده به جهان گشود. پدرش دریکی از کارخانه‌های تهران کار می‌کردخانواده‌اش در آن زمان به علت حقوق کم کارگری با یک زندگی مستأجری روزگار سختی را می‌گذراندند.

پدرش به خاطر عشق و علاقه زیادی که به ائمه اطهار خصوصاً پیشوای متقیان داشت نامش را علی نهاد چراکه در آینده می‌بایست رهرو راه پاک آنان می‌گشت و همانند آنان نیز، همان‌گونه که خودخواسته بود، به دیدار معبود خویش می‌شتافت. در اولین سال تحصیلی به همراه برادرش دریکی از مدارس تهران در جنوب شهر مشغول به تحصیل شد. پس از پایان دومین سال از تحصیل، همراه خانواده به زادگاه پدری آمد و برای ادامه تحصیل در مدرسه ابتدائی توتکابن به تحصیل ادامه داد. هنوز نوجوانی بیش نبود که انقلاب شکوهمند اسلامی ایران بر طاغوت و طاغوتیان غلبه یافته و به پیروزی رسید.

او از همان آغاز قیام و انقلاب، شور انقلابی بودن را در وجودش احساس کرد و همگام با امت به پا خاسته در مسیر جریان حق علیه باطل، قدم نهاد و عشق به امام و انقلاب در سیمایش ظاهر شد. چند سال گذشت و انقلاب، روح و جسمش را صیقل داد و او را همانند فولادی آب‌دیده و پرصلابت ساخت: دوره‌های نظامی کوتاه‌مدت را در بسیج و دبیرستان فرهنگ و ادب در دبیرستان جهاد فرهنگیان رشت ثبت‌نام نمود.

هفده سال بیش نداشت که جنگ را بنا به فرموده امام، سرلوحه همه آموزش‌ها قرارداد. دیگر لحظه‌ای آرام و قرار نداشت! دانست که باید فنا شود تا اسلام و انقلاب را بقا باشد. تحصیلش، تحت‌الشعاع جنگ قرار گرفت و همان‌گونه که از دفترهای مدرسه‌اش پیداست، تمام هوش و حواس او معطوف جنگ و جبهه و شهادت و … بود.

بقای ابدیش را در بقای اسلام و بقای اسلام را درگرو جنگ و مبارزه و جهاد با کفار و منافقین تا پیروزی نهایی می‌دید. او عقیده راسخش را بر مبنای جنگ حق علیه باطل پایه‌ریزی کرد و به کلامش جامه عمل پوشاند. چندین بار با کاروان‌های عشق و ایثار به همراه راهیان کربلای حسین (ع) به جبهه‌های نور علیه ظلمت شتافت و در صف مجاهدین پیکارگر و مدافعین حق‌طلب، به دفاع از دین و مکتب و میهن خویش پرداخت! او، چون هرروز را عاشورا و هرماه را محرم و هر جای ایران را کربلا می‌دانست و در همه احوال چون موج‌های دریا درحرکت بود و یک‌لحظه آرام نمی‌گرفت چراکه آسودگی خویش را عدم خویش وزنده بودنش را درحرکتش می‌دانست. شمع وجودش چه در جبهه‌های نبرد و چه در پشت جبهه‌ها و در داخل، پرتوافشانی می‌کرد و پرتو این شمع، ماهیت پلید نااهلان شرور و شیاطین ظاهرفریب و دنیاطلبان کوردل را ظاهر می‌ساخت.
نداشت تا که دیگرباره زند حیله به نابودی انوار شمع خفّاشان که تحمل دیدن نور را نداشتند، کمر به نابودیش بستند و در تاریخ هشتم تیر ۱۳۶۷ او را به شهادت رساندند. آری، جرم او این بود که اسرار شب‌پرستان را هویدا می‌کرد و بدین‌سان در سکوت شبانه‌ای، شمع وجودش را در دل خاک فروبردند … او همواره دوست داشت که حسین گونه بمیرد و این‌گونه نیز به آرزویش رسید … او همانند شهید بهشتی، مظلوم زیست و مظلوم مرد و خار چشم دشمنان اسلام بود و همان‌گونه که خون شهید بهشتی پرده نفاق را درید، خون علی خلیلی مقدم هم رفته‌رفته نفاق موجود در منطقه را درید

 

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.